Sommige dingen zie je niet aankomen. In de verste verte niet.

Het is inmiddels vrijdag en ik ga met mijn moeder op pad. Gelukkig is zij de schop onder mijn kont soms wat betreft dingen voor in huis die er nog moeten komen. Ik haal haar op om vervolgens naar Ingen te gaan. (Een of ander dorp waar een winkel zit met mooie spullen?)   Voor die tijd moet ik nog even naar de Makro want ik heb Timo beloofd FIFA 21 te halen. Dat spel komt uit, ik heb verlof. Je snapt het vast wel.

Ik moet mijn vader nog even hebben eigenlijk. Ik rij terug vanuit de Makro naar mijn ouders’s huis maar ik denk “ik bel papa anders straks wel” 

Aangekomen bij mijn ouders, kan ik mijn sleutel niet vinden dus ik bel aan. Mama doet open. Ze ziet er niet uit als anders. Kleine dikke, rode ogen. “Papa ligt op bed” op bed? Vraag ik. “Is tie ziek?” (Mijn vader heeft nog nooit in bed gelegen overdag) “ga maar even zitten”.

“Er heeft zich een drama afgespeeld in Den Haag vannacht”. Zegt mijn moeder. Voor degene die mij kennen of mijn blogs lezen, ik leg geen linkjes. Dus ik denk ik een paar seconde tijd. “Een aanslag op Rutte? De koning?” Ik denk op dat moment niet, goh.. mijn moeder ziet er niet uit zoals normaal. Mijn vader ligt op bed en ik heb welgeteld 2 ooms die in Den Haag wonen. 

Kort samengevat; mijn 2 ooms in Den Haag zag ik altijd als zo’n voorbeeld. Waarbij je oprechte liefde zag. Couple goals eigenlijk. Heel respectvol naar elkaar toe. Liefde tussen 2 mensen die je iedereen gunt. 

Wat mijn moeder mij dan vertelt gaat door merg en been. Ik hap een paar seconde naar adem en de wereld staat heel even stil. “Ik kan het niet geloven mam en ik weet niet wat ik moet zeggen”. Mijn oom is overleden, mijn moeders lievelings zwager. (Ze hadden gewoon dezelfde humor enzo) Ik ga niet in detail typen, hier hebben jullie als lezers niks aan.. maar mijn oom en familie nog minder. Het is een gruwelijke manier van overlijden. Dit gun ik niemand, maar zeker mijn oom niet die dit heeft mee moeten maken en heeft gezien. 

Mijn vader probeert even 2 uurtjes te slapen, die is afgelopen nacht met mijn tante Ineke naar Den Haag gereden en zijn heel de nacht daar geweest. Vandaar dat hij even op bed ligt. Mijn moeder is heel de nacht wakker geweest en heeft veel verdriet.

Ze rijden op en af tussen Breda en Den Haag, en de familie probeert veel bij elkaar te zijn. Mijn familie is in rouw. Ècht in rouw. Ik word steeds banger voor dood… en ik dacht dat sommige dingen alleen in films gebeurden. Tot dat de regisseur beslist dat jij in deze film zit en mijn familie de hoofdrol krijgt. 

Vond je het een leuke blog?

Share on facebook
Deel op Facebook
Share on twitter
Deel op Twitter
Share on linkedin
Deel op Linkdin
Share on pinterest
Deel op Pinterest

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerd

Misschien ook leuk voor jou.

Aangezien ik best wat vragen krijg over hoe de eerste week in het nieuwe huis is verlopen, zal ik dit jullie vertellen. Hierna is

2 december 2019